λουθηροσ

ΚΉΡΥΓΜΑ 17  ‘’Γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους ‘’

<< Αλλά εαυτόν εκκένωσε λαβών δούλου μορφή  ,γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους και ευρεθείς κατά το σχήμα ώς άνθρωπος ταπείνωσε εαυτόν ,γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου ,θανάτου δε σταυρού >>.φιλιππησίους 2,7

Η Ψυχή δεν μπορεί και δεν πρέπει να βρεί εγκαρτέρηση σε κανένα άλλο πράγμα ,παρά στο ανώτατο καλό ,που έκανε αυτήν και είναι η πηγή της ζωής της και η μακαριότητα , Συνεπώς ο Θεός θέλει να είναι ο Ένας στον οποίο η ψυχή θα  όφειλε να προσκολλάται και στον οποίο οφείλει να πιστεύει .Ούτε υπάρχει τίποτα πλην μόνο ο Θεός  ,στον οποίο ανήκει η τιμή  κάθε ύπαρξη  να όφειλε να πιστεύει σ΄Αυτόν . Συνεπώς ο Θεός πρέπει να έρχεται και ήταν γενόμενος άνθρωπος και θυσίασε τιν εαυτόν Του για τον άνθρωπο ,έχει σύρει αυτόν στον εαυτό Του και τον κάλεσε  με το όνομα του, ότι θα όφειλε να πιστεύει σ ΄Αυτόν .Γιατί ο Θεός δεν χρειαζόταν να έρχεται και να είναι γενόμενος άνθρωπος ,αλλά μάλλον ήταν αναγκαίο και χρήσιμο για εμάς .

 Η φύση του Θεού είναι εξαιρετικά υψηλή και ακατανόητη για εμάς . Συνεπώς για το καλό μας Αυτός ταπείνωσε τον εαυτόν Του στην φύση που είναι καλύτερα γνωστή σε εμάς, δηλαδή στην δική μας .Εκεί περιμένει γι΄ εμάς και εκεί μπορεί να ευρίσκεται και πουθενά  αλλού. Εδώ είναι ο θρόνος της Χάρης ,από την οποία ποτέ δεν θα αποκλεισθεί ,εάν αυτός μόνο έρχεται . 

[1526]